ERIS MACKENZIE
MAMBO nº2: Castelo de Lamento
Quizáis non é abondo
Sempre quixen, e sigo querendo, pensar que detrás de cada persoa ou acción que considero "mala" hai un por qué, unha razón que otorgou o dereito a ese alguén de facer ese algo desde un punto de vista ético, aínda que está ética poida ser diametralmente oposta á miña.
Convivín con eso desde pequeno, véndoo e sufríndoo, entrenando a empatía, característica que considero das máis valiosas que pode ter o ser humano. De pouco sirve quedarnos nun supérficial "fíxoo porque é malo", si de verdade queres obter un cambio.
Animo a todo o mundo a entrenar a súa empatía; incluso si non o quere facer polos demáis, pode considerar empregala desde un punto de vista totalmente egoísta, para comprender en que se basan os códigos moráis do resto e, desde esa ráiz, saber cál é a mellor maneira de transmitir a túa opinión, ou si directamente a única opción e aceptar e asumir que o cambio non vai ser posible e evitar sufrimentos.
Non confundir empatía con manipulación, hai un mundo entre ambas. Sede bos.
Pero a empatía tamén pode ser un arma de dobre fío. ¿Qué ocorre cando non tes as ferramentas mentáis para soportar as imaxes que a túa cabeza che amosa ao analizar as demáis realidades?
XA SEI (ft Pauliña)
Tas jodido? É o que hai.
Eu tamén me teño sentido así ás veces, pero a verdad é que esta canción é unha gran farsa. O tema empezou sendo unha canción sobre a relación tóxica que tiña co meu pai, pero en certo punto atranqueime ca letra, e ó axudarme Chupi a acabala, debeu haber algún lost in translation, porque empezou a meter frases en plan "rollo wild west, contra o closet" e eu me quedei en plan bua meu, non sei que relación tes ti co teu pai, pero eso a mín non me encaixa moito xd e ó final por non raiarme reconvertina a unha canción de amor/desamor romántico e saliu esto.
E uniuse Pauliña pa darlle vida. Eres un ceo, agradézocho moito.
